پرش به مطلب اصلی

مبانی دامنه‌ها

اطلاع

در این بخش با مفاهیم پایه دامنه، زیر دامنه، DNS و رکوردهای DNS آشنا می‌شوید. هدف این بخش ارائه یک توضیح ساده و قابل فهم از نحوه کار آدرس‌ها در اینترنت است.

دامنه چیست؟

هر وب‌سایت در اینترنت برای اینکه کاربران بتوانند به آن دسترسی پیدا کنند، به یک آدرس مشخص نیاز دارد. این آدرس که کاربران در مرورگر خود وارد می‌کنند، دامنه (Domain) نام دارد.

برای مثال در آدرس زیر:

https://landin.ir

عبارت landin.ir یک دامنه است.

دامنه مانند آدرس یک مکان در دنیای واقعی عمل می‌کند. همان‌طور که برای پیدا کردن یک فروشگاه یا دفتر به آدرس آن نیاز داریم، در اینترنت نیز برای پیدا کردن یک وب‌سایت از دامنه آن استفاده می‌کنیم.

ساختار دامنه

یک دامنه معمولا از چند بخش تشکیل می‌شود. برای مثال:

www.landin.ir

در این آدرس، com پسوند دامنه است، landin نام دامنه است.

پسوند دامنه می‌تواند نشان‌دهنده نوع یا محدوده استفاده از دامنه باشد. برای مثال، پسوندهای مختلفی مانند .com یا .org و پسوندهای کشوری مانند .ir وجود دارند.

نکته

استفاده از www برای یک وب‌سایت اجباری نیست و تمام وب‌سایت ها بدون استفاده از آن نیز قابل دسترسی هستند.

دامنه اصلی و زیر دامنه

دامنه اصلی همان آدرسی است که مالک دامنه ثبت می‌کند. برای مثال:

landin.ir

یک دامنه اصلی است.

زیر دامنه بخشی است که به ابتدای دامنه اصلی اضافه می‌شود و امکان ایجاد آدرس‌های جداگانه را فراهم می‌کند. برای مثال:

docs.landin.ir
app.landin.ir

در این مثال‌ها، app و docs زیر دامنه هستند.

از زیر دامنه‌ها می‌توان برای ایجاد بخش‌های مختلف یک وب‌سایت مانند فروشگاه، وبلاگ، پنل کاربران یا صفحات آموزشی استفاده کرد.

DNS چیست؟

DNS مخفف عبارت Domain Name System است. DNS سیستمی است که نام دامنه‌ها را به مقصد مناسب در اینترنت متصل می‌کند.

کامپیوترها برای ارتباط با یکدیگر در اینترنت از آدرس‌های عددی استفاده می‌کنند که به آن IP می‌گوییم اما به خاطر سپردن این آدرس‌ها برای کاربران دشوار است. DNS این فرآیند را ساده می‌کند و باعث می‌شود کاربران بتوانند به جای آدرس‌های پیچیده، از نام دامنه استفاده کنند.

برای مثال، زمانی که کاربر آدرس landin.ir را در مرورگر وارد می‌کند، DNS مشخص می‌کند که درخواست کاربر باید به کدام سرویس یا سرور ارسال شود.

به همین دلیل می‌توان DNS را مانند دفترچه تلفن اینترنت در نظر گرفت. در دفترچه تلفن، نام یک شخص به شماره تلفن او متصل می‌شود و در DNS نیز نام دامنه به مقصد مربوط به آن متصل می‌شود.

رکورد DNS چیست؟

اطلاعات مربوط به نحوه اتصال یک دامنه در قالب رکوردهای DNS ذخیره می‌شوند. هر رکورد DNS مشخص می‌کند که یک بخش از دامنه چگونه باید مدیریت شود. به بیان ساده تر هر رکورد DNS مانند یک سطر از دفترچه تلفن است.

برخی از انواع رکورد های رایج DNS عبارت‌اند از:

نوع رکوردکاربرد
Aاتصال یک دامنه به یک آدرس IP مشخص
CNAMEاتصال یک دامنه یا زیر دامنه به دامنه دیگر
NSمشخص کردن سرویس مدیریت DNS یک دامنه (چه کسی اجازه مدیریت دامنه را دارد)
TXTذخیره اطلاعات متنی برای سرویس‌های مختلف

هر دامنه می‌تواند چندین رکورد DNS داشته باشد و هر رکورد برای هدف مشخصی استفاده شود.

Nameserver چیست؟

Nameserverها سرورهایی هستند که اطلاعات DNS یک دامنه را نگهداری و ارائه می‌کنند.

زمانی که یک دامنه ثبت می‌شود، مشخص است که تنظیمات DNS آن توسط کدام Nameserver مدیریت می‌شود. تمام تغییرات مربوط به رکوردهای DNS باید در سرویسی انجام شود که مدیریت DNS دامنه را بر عهده دارد.

تغییر Nameserver یک دامنه باعث می‌شود مدیریت تنظیمات DNS آن به سرویس دیگری منتقل شود.

مثال

فرض کنید شما یک دامنه ir را از ایرنیک خریداری کرده باشید. حالا به پنل تنظیمات NS در ایرنیک رفته و NS ها را به سرور های پارس‌پک تغییر می‌دهید. از آن لحظه به بعد مدیریت DNS های دامنه تحت سرویس پارس‌پک انجام می‌گیرد.


ارتباط دامنه و DNS

دامنه به تنهایی مشخص نمی‌کند که کاربران باید به کجا هدایت شوند. این DNS است که مسیر اتصال دامنه را تعیین می‌کند.

تعامل DNS و دامنه و NS

به صورت ساده، فرآیند دسترسی به یک وب‌سایت به شکل زیر است:

  1. کاربر یک دامنه را در مرورگر وارد می‌کند.
  2. سیستم DNS اطلاعات مربوط به آن دامنه را بررسی می‌کند.
  3. مقصد مربوط به دامنه پیدا می‌شود.
  4. درخواست کاربر به مقصد صحیح ارسال می‌شود.

به همین دلیل، تنظیم صحیح DNS یکی از مهم‌ترین مراحل مدیریت یک دامنه است.